VV 'T ZANDT (1932 - 2017)

Verdwenen voetbalclubs. Ze zijn er genoeg in Groningen. Ooit glorieus en beeldbepalend in Stad of dorp, tegenwoordig rest er niets meer dan een herinnering of een verlaten tribune. Om deze clubs niet helemaal verloren te laten gaan, duikt Voetbal Groningen regelmatig in de historie van een verdwenen voetbalparel. We trappen af met VV ’t Zandt, dat in 2017 haar laatste wedstrijd speelde.

Voorjaar, 2016. De toekomstplannen van de heren van het eerste en tevens laatst overgebleven elftal van VV ’t Zandt komen ter sprake. Het ziet er weinig rooskleurig uit. Een aantal spelers geeft aan te stoppen. De sleet zit erop en de roep wordt groter om de zaterdag eens aan iets anders te besteden dan het inzetten van een mislukte sliding, verkeerd getimede kopbal of hopeloze schuiver. Het einde van ’t Zandt lijkt nabij, totdat de voltallige selectie besluit om er nog één seizoen aan vast te plakken. Daarna gaat de stekker uit het team én de club. Op 27 mei 2017 is het zover. Het slotstuk, thuis tegen De Fivel. Daarmee komt er een definitief einde aan de Blue White Army en het sportpark met de welhaast mooiste bijnaam in het Nederlandse amateurvoetbal: ’t Zandtsiro.

Op 1 mei 1932 wordt VV ’t Zandt opgericht in het dorp dat haar naam dankt aan de oorspronkelijke ligging op een zandplaat in de vroegere Fivelboezem. Als de monniken van het klooster Bloemhof in de dertiende eeuw de inpoldering van de Fivelboezem voltooien, wonen de inwoners van het gehucht niet meer in het zand, maar óp ’t Zandt. Van uitgebreide groei is in de daaropvolgende eeuwen geen sprake. Het dorp heeft een kerk, een idyllisch gemeentehuis en dito brandweerkazerne. Het hoogtepunt zijn de overblijfselen van de monumentale boerderij Alberdaheerd – de gracht, de oprijlaan en de bomenrijen zijn nog aanwezig. De heerd zelf is verdwenen.

Net als veel andere dorpskernen in het noorden en westen van Groningen, heeft ook ’t Zandt de laatste decennia te maken met toenemende bevolkingskrimp. Waar het dorp ooit ruim 2.500 inwoners kende, stokt de teller vandaag de dag bij een schamele 585. Het aandeel jongvolwassenen tussen de 15 en 25 jaar is schrikbarend laag: tussen de 65 en 70. Het komt de plaatselijke voetbalclub niet ten goede. Omstreeks 2016 kent ’t Zandt nog slechts één team, dat sinds 2012 in de reserveklasse bivakkeert.

'Zelfs Arjen Robben en Ron Jans riepen op om de laatste wedstrijden richting 't Zandt te gaan'

Om de club niet roemloos ten onder te laten gaan, besluiten de overgebleven clubleden van het seizoen 2016-2017 een spektakelstuk te maken. Er wordt een feestcommissie in het leven geroepen, bestaande uit een groot deel van de eerste selectie. Ook wordt er een jubileumshirt ontworpen ter ere van het 85-jarig bestaan. Lebertus Lammert Schaap, beter bekend als de Groningse volkszanger Burdy en de hits ‘De vizzers van Zoltkamp’ en ‘Mit mien ogen dicht’, zingt op de melodie van laatstgenoemd nummer een geheel nieuw clublied. Ook zorgt de club ervoor dat de lokale media het afscheid nauwgericht volgen. Dit loopt dermate uit de hand dat onder andere Arjen Robben en Ron Jans een oproep doen om de laatste wedstrijden uit het bestaan van ’t Zandt langs de lijn staan. Dat u het maar even weet.

Het sorteert effect. De oproep wordt ver buiten Groningen opgepikt. Groundhoppers uit het zuiden des lands komen speciaal naar Groningen om de Blauwhemden voor een laatste keer te zien schitteren in ’t Zandtsiro. Het slotseizoen is een aaneenschakeling van hoogtepunten. Precies zoals de heren het in gedachten hadden. Geen nachtkaars die uitgaat, maar een jaar lang feest. Kleedkamerhumor. Een excuus om op zaterdag van huis te gaan. Gehuld in een driedelig pak en met een touringcar aankomen op het sportpark in Zeerijp, om vanwege het gebrek aan talent alsnog een verpletterende indruk te maken op rivaal De Fivel. Clubheld Roel van der Werff die nog één keer de lijnen strak kalkt. Penningmeester Dick Jager die de centen nog maar eens goed telt. En kantinejuf Willy, tevens de moeder van de laatste man, maar eigenlijk de moeder van alle ’t Zandters. Het is de club in de notendop.

'VV 't Zandt mag dan niet meer bestaan, de sfeer van 't Zandtsiro zal nooit verloren gaan'

De laatste wedstrijd tegen De Fivel gaat met 2-0 gewonnen. Een degelijke overwinning. Het Dagblad van het Noorden is aanwezig en maakt een mini-documentaire: ‘Het Laatste Fluitsignaal’. Alles is tot in de puntjes verzorgd. Het zonnetje schijnt en de blikjes cola berenburg dobberen voorafgaand aan de wedstrijd alvast rond in het bubbelbad. De line-up na de wedstrijd mag er ook zijn, met optredens van local heroes Wat Aans, Burdy, Erik van Klinken (van de hits ‘Lekker doodgewoon’ en ‘Gewoon een lekker wijf’) en Dries Roelvink.

Opgeheven of niet, anno 2021 leeft de geest van ’t Zandtsiro voort. Het voetbalveld is ingeruild voor een drafbaan. Op de statige tribune geen voetbalfans, maar paardenliefhebbers. En de rest van het sportpark? Dat wordt gebruikt als camping. De kantine is omgeturnd tot receptie en ontmoetingsplek. De scheidsrechterskleedkamer is een campingwinkel geworden. VV ’t Zandt mag dan niet meer bestaan, de sfeer van ’t Zandtsiro zal nooit verloren gaan.

 

Koen Olde Monnikhof

Foto's: Blksm Media