HET DNA VAN... V.V. NOORDWOLDE

Voetbalvereniging Noordwolde is opgericht op 15 april 1960 en is sinds 2009 derdeklasser. In 3C gaan er op zaterdag heel wat ploegen ten onder tegen de geelzwarte vechtmachine. Voetbal Groningen duikt in de historie van deze hechte dorpsclub, die met de komst van de Groningse stadswijk Beijum vanaf 1978 behoorlijk groeide.

 

Moeke Vaatstra

Toen ik voor het eerst met Groen Geel op bezoek ging bij Noordwolde, reed ik verkeerd. Daar stonden we, in het kleine hart van het dorp. Mijn mede-inzittenden hadden ook geen idee. “Een kerk en drie huizen, hoe moeilijk kan het zijn?” Over die kerk gesproken. Dit betreft de Kerk van Noordwolde, met als enige in de provincie een fraaie, uivormige torenspits. Een siepel. Inmiddels werden we gebeld. Omdraaien en naar rechts. Via een hobbelig landweggetje kwamen we aan op sportcomplex Noordwolde, welgelegen tussen de weilanden. Met twee velden, gescheiden door een kantine en omringd door een bomenrij. Het werd een wedstrijd om nooit te vergeten. 3-4. Stand bij rust? 3-0 achter. Drassig veld, wind tegen. Je kent het. Het dorp tegen de stad. Mannen tegen jongens. Op wilskracht geklopt. We liepen 45 minuten achter de feiten aan en hadden geen grip op topscorer Silvan Havinga en zijn medevoorwaartsen. Achterin hield slagerij Vos de boel potdicht. De ongekende ommekeer in de tweede helft was totaal onverwacht. Wat een wedstrijd. Deze memorabele dag sloten we af in het naastgelegen Zuidwolde, voor een biertje en bitterbal bij café Moeke Vaatstra. Sommige jongens waren op de fiets gekomen. Het bizarre scoreverloop, de schoonheid van beide dorpen, speciaal biertjes in de buitenlucht en via Beijum terug naar Stad. Onvergetelijk.

 

'Het eerste veld loopt scheef af. Vooral tegenstanders weten niet wat ze meemaken'

 

Cultuuromslag

In 1960 zijn onder meer de gebroeders Bulthuis verantwoordelijk voor de oprichting van Noordwolde. Buiten het dorp regelen ze via Willem Woldering een stukje land waar ze in hun ogen prima op kunnen voetballen. Als ook de kerk akkoord gaat met de sportbeoefening, kan het voetbalfeest beginnen. Dat de voetbalclub uit Onderdendam net failliet is gegaan is mooi meegenomen. Op die manier komt Noordwolde aan doelpalen, netten en een houten keet die dient als kleedruimte. Het nadeel van het veld is echter dat het behoorlijk schuin afloopt. Vooral de tegenstanders weten niet wat ze meemaken. Het is behelpen en ergens is goed voetbal niet mogelijk. De club verkast in 1978 naar de Tuinbouwstichtingweg, waar gebruikt gemaakt kan worden van twee velden, een trainingsveld en een bescheiden clubhuis. Datzelfde jaar begint in het noorden van de stad Groningen de bouw van de wijk Beijum. De komst van deze qua inwoners gemêleerde wijk betekent dat Noordwolde gestaag groeit. Het dorpse en kleinschalige karakter trekt zowel jeugdleden als volwassenen aan. In de jaren ’80 is het ’s ochtends druk met jeugd, hebben de A-junioren voor het eerst twee elftallen en kan het eerste elftal teren op groepjes sterkhouders die vanuit de stad naar Noordwòl fietsen. En ondanks dat de mix van cultuur en afkomst af en toe voor wrijving zorgde, is de vereniging springlevend en blijft het provinciaalse inborst onomstreden. Ook het niveau neemt toe, met buurman CVVB als grote rivaal. Want verliezen kan een keer gebeuren, maar niet van die roodhemden.

Verzameling oud-profs

Er sneuvelen vaak ploegen in Noordwolde, waar het ‘even ophalen van de punten’ nooit een vanzelfsprekendheid is. In de jaren ’80 en ’90 spelen er zelfs de nodige ex-profs, zoals Hans Boer (FC Groningen), Dick Bus (FC Utrecht), Hans Vos (SC Veendam) en doelman Rob de Blois (SC Veendam). Ook Rinie Jurna strijkt na zijn periode bij FC Groningen en SC Heerenveen neer in Noordwolde. Hij vraagt de 18-jarige Jack Suiveer om evenzo de stap te maken. Hij gaat overstag. Het is een tendens. Jongens polsen elkaar voor een avontuur in het gewilde Noordwolde, waar het goed toeven is. De excentrieke Johan Brakema is voorzitter, eigenaar van de eerste McDonald’s-vestiging in Nederland, aan de Herestraat in Groningen. Dat wordt dan ook de hoofdsponsor. Trainer Kees Mulder uit Stedum initieert in 1987 zelfs het McDonald’s Regioteam, waarmee voor hordes toeschouwers de degens worden gekruist met onder meer KV Mechelen, Spartak Praag, BV Veendam en FC Groningen. In de regio is Noordwolde jarenlang de te kloppen ploeg, waar de derby tegen CVVB bovenaan de agenda staat. Eén van de hoogtepunten volgt met de titel in de vierde klasse in 1989. Een knappe prestatie, als je beseft dat de eerste klasse destijds het hoogste amateurniveau betrof. Het kampioenschap wordt groots gevierd, na een meeslepende 0-2 winst op - jawel - directe concurrent CVVB. De platte kar rijdt die avond langs de plaatselijke Chinees in Bedum, waar CVVB dineert. Toeteren, zwaaien en hard lachen. Voetbalhumor. Het niveau is in de jaren na het kampioenschap stabiel, maar als het vlaggenschip in 2000 naar de vierde klasse degradeert volgen zware seizoenen. Met degradatie naar de zesde klasse in 2003 als dieptepunt. 

 

'De saamhorigheid is typerend. Vrijwel iedereen binnen de club is vrijwilliger'

 

Opmars

Het verblijf op het allerlaagste amateurniveau duurt gelukkig slechts één seizoen. Met de titel op zak is het seizoen erop, 2004/2005, evenzo een prooi voor het gretige elftal van oefenmeester Bert de Vries. De ploeg eindigt op 59 punten, twee meer dan rivaal SIOS uit het naastgelegen Sauwerd. Het is genoeg voor de titel en een terugkeer in de vierde klasse. In 4C volgen drie seizoenen in de subtop, maar clubs als Loppersum en Aduard gaan er met de prijzen vandoor. Als Noordwolde in seizoen 2008/2009 in 4D wordt ingedeeld, volgt een prachtig jaar met een tweede plek en promotie naar de derde klasse. In de nacompetitie rekenen ze af met HS’88 uit Hoogezand. Sindsdien komt het team uit in de derde klasse C, waarin geregeld mooie streekderby’s voorbijkomen. Met de wedstrijden tegen Loppersum als beladen hoogtepunten, temeer omdat ze in de subtop vaak beide azen op een plek in de nacompetitie. Verder is Noordwolde met negen teams en een flink aantal niet-spelende leden kerngezond. Naast twee herenteams bij de senioren duiken op vrijdagavond de 35+’ers de wei in. Verder zijn er zes jeugdteams, waaronder een meisjesploeg. Typerend voor de club is de saamhorigheid, waar vrijwel iedereen naast voetballer óók vrijwilliger is. Die zijn hard nodig om alles in goede banen te leiden. Van alle wedstrijdzaken tot het beruchte Oktoberfest en het welbekende 7x7 Krien Kuper Toernooi, vernoemd naar de zeer gewaardeerde oud-leider.

 

Jelle Teitsma